Strona używa plików cookies więcej

Ludzie / Wydarzenia

Dydaktyka i łowy, czyli jubileusz prof. Władysława Dynaka

W opinii środowiska historyków literatury polskiej prof. Władysław Dynak to najwybitniejszy znawca tematyki łowieckiej w literaturze i języku polskim. Przez szereg lat pełnił na Uniwersytecie Wrocławskim wiele funkcji, od zastępcy dyrektora Instytutu Filologii Polskiej, przez dziekana Wydziału Filologicznego po prorektora UWr. 28 marca odbyła się uroczystość jubileuszowa połączona z wręczeniem dedykowanej mu księgi pamiątkowej zatytułowanej „Dydaktyka i łowy”.

– Wielce szanowny i szanowany, powszechnie szanowany, Panie Profesorze! Jest taka kategoria profesorów rozpoznawalnych, a wśród niej podzbiór profesorów łatwo rozpoznawalnych. Sądzę, że właśnie do takiego zbioru Pan Profesor należy – mówił rektor UWr prof. Adam Jezierski, który – jak sam zauważył – miał okazję współpracować z prof. Dynakiem niemal drzwi w drzwi w latach 2008–2012, gdy obaj pełnili funkcje prorektorów.  – Życzę zdrowia i dalszych twórczych lat – zakończył rektor, zwracając się do Jubilata.

Dziekan Wydziału Filologicznego, prof. Marcin Cieński, składając Jubilatowi życzenia, poruszył trzy wątki, które ujawniały się w drodze akademickiej i pozauczelnianym życiu Profesora. – Zawsze podziwiałem Twój zmysł społecznikowski. To było to, co dawało się zobaczyć, dawało się odczuć, dawało się zmierzyć. Ten zmysł i ta energia były zawsze obecne w Twojej pracy na różnych stanowiskach, w różnych sytuacjach i w różnych formach. Podstawą było zawsze myślenie o innych. Drugą cechą, która przychodzi na myśl, gdy myślę o Tobie, jest działanie. Zawsze działać i nigdy się nie poddawać. Zawsze dążyć do tego celu, który jest wytyczony, wskazany i jest celem pięknym i wartościowym. Z tymi dwiema cechami łączy się trzecia: poczucie służby i służebności. Poczucie, że są rzeczy, dla których warto działać, którym warto ten zmysł społecznika okazać. To wszystko ujmuje się w jednej osobie i przekłada się na konkretne działania i czyny. Za to wszystko Panie Rektorze, Panie Dziekanie, Panie Dyrektorze, Panie Profesorze, Drogi Władku, składam serdeczne podziękowania – mówił dziekan Cieński.

Dyrektor Instytutu Filologii Polskiej, prof. Paweł Kaczyński zwrócił uwagę na to, co jest szczególnie bliskie filologom pracującym w głównej siedzibie Wydziału przy pl. Nankiera. – Zawsze będziemy pamiętać, dzięki komu w takich dobrych warunkach możemy pracować w tym odnowionym budynku. Pamiętamy, dzięki komu mamy parking (…). Ukoronowaniem tych dzieł jest wspaniale zrekonstruowany i odrestaurowany wirydarz – mówił dyrektor Kaczyński, dodając: – To jest tylko skrót, tylko spojrzenie z lotu ptaka na jedną z wielu działalności prof. Dynaka. W środowisku akademickim prof. Dynak zapisał się szczególnie mocno 20 lat temu w trakcie wielkiej powodzi w 1997 r., gdy z upoważnienia ówczesnego rektora UWr prof. Romana Dudy stanął na czele Uniwersyteckiego Komitetu Przeciwpowodziowego, spędzając nieprzerwanie kilka dni i nocy na terenie uczelni. Osobiście kierował wszystkimi działaniami, dzięki którym udało się zminimalizować szkody [rozmowa z prof. Dynakiem na temat sytuacji UWr w trakcie powodzi w 1997 r. w następnym numerze „PU”].

Księgę jubileuszową, zawierająca kilkadziesiąt artykułów napisanych przez przyjaciół reprezentujących różne dyscypliny, wręczyli jubilatowi jej redaktorzy – dr hab. Dorota Michułka i prof. Ryszard Waksmund.

Urodzony w 1946 r. Władysław Dynak, absolwent Technikum Kolejowego we Wrocławiu i dyplomowany technik budowy dróg i mostów, po szkole średniej zmienił zainteresowania i w 1965 r. rozpoczął studia filologiczne w Instytucie Filologii Polskiej UWr. W latach 1969−1971 był nauczycielem języka polskiego w liceum ogólnokształcącym w Oleśnicy, jednak postanowił trwale zająć się nauką i rozpoczął pracę w Instytucie Filologii Polskiej. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1976 r. na podstawie pracy pt. Literatura piękna w szkolnych seriach wydawniczych do roku 1939, napisanej pod kierunkiem prof. Mieczysława Inglota i opublikowanej w 1978 r. w postaci dwóch odrębnych książek. W latach 1980−1982 pracował jako lektor języka polskiego i wykładowca literatury polskiej na Uniwersytecie Lille III we Francji, zaś w 1982 r. wygrał konkurs na stanowisko wykładowcy literatury polskiej na Uniwersytecie Paryskim, lecz nie mógł rozpocząć pracy ze względu na cofnięcie paszportu przez Służbę Bezpieczeństwa. Doktorem habilitowanym został w 1990 r. na podstawie rozprawy nt. Z dziejów polskiej pieśni łowieckiej. W 1993 r. został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego UWr. W 2003 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, a niedługo potem objął stanowisko profesora zwyczajnego. W czasie pracy na Uniwersytecie pełnił szereg ważnych funkcji kierowniczych: od kierownika Zakładu Metodyki Nauczania przez zastępcę dyrektora Instytutu Filologii Polskiej i dziekana Wydziału Filologicznego po prorektora Uniwersytetu. Kierował też m.in. Podyplomowym Studium Filologii Polskiej. Chlubnie zapisał się jako ten, który doprowadził m.in. do remontu głównej siedziby Wydziału Filologicznego przy pl. Nankiera 15 i szef Uniwersyteckiego Komitetu Przeciwpowodziowego w 1997 r.  Zainteresowania badawcze prof. Dynaka koncentrują się wokół zagadnień z wielu dziedzin m.in. historii literatury, dydaktyki literatury, bibliologii, historii oświaty, folklorystyki, edytorstwa źródeł literackich, paraliterackich i folklorystycznych, językoznawstwa oraz historii regionów. Szczególnie zasłynął jako autor interdyscyplinarnych prac o problematyce łowieckiej, wśród których najważniejsze to m.in. Z Mickiewiczem na łowach oraz Łowiectwo w kulturze polskiej. Obszary i kształty obecności. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 150 pozycji, w tym blisko 20 książek. Za książkę Łowy, łowcy i zwierzyna w przysłowiach polskich otrzymał w 1994 r. nagrodę naukową ministra edukacji narodowej.

Kamilla Jasińska

Dodane przez: Kamilla Jasińska

3 Kwi 2017

ostatnia modyfikacja: 25 Kwi 2017