Strona używa plików cookies więcej

Historia

Uniwersytet Wrocławski powstał dzięki jezuitom i cesarzowi austriackiemu Leopoldowi I. 21 października 1702 r. cesarz podpisał dokument fundacyjny tzw. Aurea bulla fundationis Universitatis Wratislaviensis. Uniwersytet rozpoczął swoją działalność 15 listopada tego samego roku, w dzień imienin swojego patrona, początkowo jako dwuwydziałowa uczelnia z fakultetami teologii katolickiej i filozofii. Mimo planów nie udało się utworzyć na uczelni wydziałów prawa i medycyny.

Po opanowaniu Śląska przez Prusy król Fryderyk II zagwarantował uczelni dalszą egzystencję, ale nie był zadowolony z poziomu kształcenia – uniwersytet nie nadążał za zmianami, jakie przyniosło Oświecenie. Jezuicka uczelnia przeszkadzała też protestanckim mieszkańcom miasta i ostatecznie, w 1776 r. po rozwiązaniu Towarzystwa Jezusowego, Akademia Leopoldyńska oddana została pod nadzór państwa.

W roku 1811 król pruski Fryderyk Wilhelm III przeniósł do Wrocławia podupadającą ewangelicką uczelnię z Frankfurtu nad Odrą. Viadrina połączona została z Uniwersytetem Wrocławskim. W ten sposób powstała nowa uczelnia, na której młodzież różnych narodowości i wyznań studiowała na pięciu wydziałach: teologii katolickiej, teologii protestanckiej, prawa, medycyny i filozofii. Do tego ostatniego włączano nowe dyscypliny: geografię, historię, sanskryt, neofilologie, muzykę, nauki ścisłe i rolne. W roku 1841 kolejny władca, Fryderyk Wilhelm IV, powołał także katedrę języków i literatur słowiańskich, „aby dać polskim studentom sposobność do doskonalenia się w mowie ojczystej”. W roku akademickim 1893/1894 rektorem został Polak, slawista, prof. Władysław Nehring.

W 1911 r., w 100 rocznicę powstania państwowego uniwersytetu, nadano mu nazwę Śląski Uniwersytet Fryderyka Wilhelma. Z uczelnią współpracowali wówczas światowej sławy uczeni i przyszli nobliści, wśród studentów i wykładowców pojawiły się także kobiety; w 1900 r. pierwsza kobieta na uniwersytecie otrzymała tytuł doktorski. Była to Clara Immerwahr, chemiczka. Jednakże koniec okresu międzywojennego był początkiem kryzysu niemieckiego uniwersytetu.

W nocy z 15 na 16 lutego 1945 r. Festung Breslau otoczyły wojska radzieckie, oblężenie trwało 80 dni. Ale już kilka dni po kapitulacji do Wrocławia przybyli naukowcy z Lwowa, by utworzyć polski uniwersytet. Na czele Grupy Naukowo-Kulturalnej stanął prof. Stanisław Kulczyński, były rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, który został wspólnym rektorem Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. 24 sierpnia Rząd Jedności Narodowej podjął decyzję o przekształceniu dawnych niemieckich uczelni wrocławskich w polskie państwowe szkoły akademickie, a pierwsze wykłady jesienią 1945 r. wygłosili: prof. Ludwik Hirszfeld na uniwersytecie i prof. Kazimierz Idaszewski na politechnice. Na Uniwersytecie utworzono sześć wydziałów: Humanistyczny, Prawno-Administracyjny, Nauk Przyrodniczych, Rolnictwa z Oddziałem Ogrodniczym, Medycyny Weterynaryjnej, Lekarski z Oddziałem Farmaceutycznym oraz wspólny dla obu uczelni Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii. Na Politechnice powstały wydziały: Mechaniczno-Elektrotechniczny, Budownictwa z Oddziałami Inżynierii Lądowej i Wodnej oraz Architektury, a także Hutniczo-Górniczy.

W 1949 r. usamodzielniła się Akademia Lekarska, która ostatecznie stała się Uniwersytetem Medycznym im. Piastów Śląskich, z niej wywodzi się także obecna Akademia Wychowania Fizycznego. W 1950 r. na bazie dwóch uniwersyteckich wydziałów działalność rozpoczęła Wyższa Szkoła Rolnicza, która przekształciła się w Uniwersytet Przyrodniczy, a w roku akademickim 1951/1952 Politechnika Wrocławska stała się autonomiczną szkołą wyższą.

W 1989 r. nowy początek dla Polski stał się także nowym początkiem dla Uniwersytetu Wrocławskiego, który pozbył się narzuconego odgórnie imienia Bolesława Bieruta. Uczelnia się rozrasta, przybywa studentów, kierunków badań i kształcenia. Uniwersytet Wrocławski wchodzi do czołówki polskich uczelni państwowych, dziś jest największą uczelnią na Dolnym Śląsku, kształcącą prawie 30 tys. studentów na dziesięciu wydziałach oraz dwóch jednostkach międzywydziałowych.