Strona używa plików cookies więcej

Nauka / Wydarzenia

Inkubatory Doskonałości Naukowej – „Stories of Loneliness”

Na Uniwersytecie Wrocławskim został rozstrzygnięty konkurs na Inkubatory Doskonałości Naukowej. Inkubatory to zespoły naukowców i naukowczyń, którzy będą skupiać się na osiągnięciach badawczych w dziedzinach, które do tej pory na uczelni pozostawały w cieniu. Dzięki 4 milionom złotych dla każdego z projektów ma się to radykalnie zmienić. Z niecierpliwością czekamy na to, co wykluje się w Inkubatorach!

Ogłoszony w lutym 2021 roku konkurs na Inkubatory Doskonałości Naukowej jest jednym z elementów programu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza”. W prestiżowym gronie najlepszych dziesięciu polskich szkół wyższych UWr znalazł się jesienią 2019 r. To wyróżnienie to z jednej strony potwierdzenie wysokiej pozycji naszej uczelni, z drugiej natomiast – zobowiązanie do podniesienia jakości badań, lepszej dydaktyki i ścigania się z najlepszymi – także na arenie międzynarodowej [więcej o IDUB]. Na to wszystko UWr dostał dodatkowe środki. Część z nich została przeznaczona na sfinansowanie konkursu Inkubatorów Doskonałości Naukowej. Jest to niebagatelna kwota – na każdy z nagrodzonych projektów przypadną 4 miliony złotych. W sumie więc na nowe kierunki rozwoju, badania i doświadczenia przeznaczone zostanie aż 32 miliony złotych.

Inkubatory będą działać przez pięć lat, każdemu przewodniczy lider lub liderka, oprócz tego w zespole mogą znaleźć się maksymalnie trzy osoby – przede wszystkim mają to być młodzi naukowcy.

14 lipca ogłosiliśmy, który z projektów zakwalifikował się do finansowania. Listę wszystkich projektów można znaleźć tutaj. Na stronie internetowej UWr będziemy przedstawiać kolejno wszystkie Inkubatory, pilnie śledzić ich pracę i obserwować postępy przez następne pięć lat.


O Inkubatorze Doskonałości Naukowej „Stories of Loneliness” pisze prof. dr hab. Dariusz Galasińki z Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, lider i wnioskodawca projektu: 

Samotność to „cicha epidemia” XXI w. Miliony ludzi, zarówno starych jak i młodych, w Europie i poza nią doświadczają samotności. W Polsce jest to nawet 40 procent populacji. Samotność negatywnie wpływa na jakość życia, samoocenę, a nawet na zdrowie, zarówno psychiczne jak i somatyczne. Wielka Brytania uznała problem za tak istotny, że na początku 2018 r. brytyjski premier powołał wiceministra do spraw samotności.

W naszych badaniach skupiamy się na trzech grupach: osobach chorych, migrantach oraz osobach, które doświadczają wykluczenia społecznego np. z powodu niepełnosprawności, orientacji seksualnej, narodowości i rasy czy wreszcie przeróżnych wyborów życiowych (np. aborcja czy rozwód). Chcemy dowiedzieć się, czym jest dla nich samotność i jak jej doświadczają.

Trwająca pandemia stworzyła kontekst, w których nasze badania stają się wręcz pilne. Dla wielu osób lockdown, kwarantanna czy samoizolacja oznaczała nagłą i różnego rodzaju samotność. Interesuje nas doświadczenie tej nagłej przymusowej i wielowymiarowej samotności. W przeciwieństwie do dotychczasowych badań, nas interesują doświadczenia ludzi przekazywane w ich narracjach. Innymi słowy, interesuje nas zebranie opowieści ludzi doświadczających samotności. Chcemy popatrzeć na samotność ich oczami.

Zarówno nasz zespół jak i badania, które będziemy prowadzić, będą interdyscyplinarne. Interesuje mnie nawiązanie dialogu z socjologią czy psychologią, ale również z medycyną – np. z kardiologią czy psychiatrią.

Jednak badanie samotności jest tylko pierwszym zagadnieniem dla planowanego centrum. Chcemy badać doświadczenia trudne, czasem ekstremalne. Chcemy być pierwszym polskim centrum zajmującym się naukami społecznymi zdrowia i choroby. To od kilku lat niezwykle prężnie rozwijające się pole badawcze i choć w Polsce są badacze podejmujący takie problemy, to jednak nie ma instytucjonalnego fundamentu takich badań. Chciałbym, żeby to właśnie na naszym uniwersytecie powstało takie centrum, centrum, które będzie otwarte na współpracę z innymi badaczami zarówno z UWr, jak i z innych ośrodków w Polsce i na świecie. Niech ten tekst będzie zaproszeniem wszystkich zainteresowanych do wspólnych działań.

Nie chcemy jednak tylko tworzyć nowej wiedzy. Naszym celem jest, żeby ta wiedza miała przełożenie na rzeczywistość ludzi, którzy doświadczają trudności. Damy im przestrzeń do lepszego zrozumienia swych doświadczeń, a także dzielenia się nimi. Pragniemy też wpływać na politykę społeczną oraz chcemy wspierać tych, którzy na co dzień spotykają się z ludźmi, których doświadczenia nas interesują.

Inkubatory Doskonałości Naukowej to świetna okazja, by zintensyfikować badania na najwyższym poziomie międzynarodowym. To okazja, by Uniwersytet Wrocławski stał się ośrodkiem, do którego drzwi będzie chciał zapukać świat. I to do tego właśnie będę dążył wraz z zespołem, który stworzę.


Sprawozdanie komisji konkursowej.

Dodane przez: Agata Kreska

19 Lip 2021

ostatnia modyfikacja: 19 Lip 2021