Strona używa plików cookies więcej

Doktoranci / Pracownicy / Studenci / Wydarzenia

Judaiści już wkrótce w nowej siedzibie

Przywrócony dawny układ klasztornych pomieszczeń, ściany i drzwi w pierwotnych kolorach, zrewitalizowane zabytkowe meble, wygodne fotele powleczone miękkim aksamitem, nastrojowe i ciepłe oświetlenie oraz ściany przyozdobione obrazami znanych wrocławskich artystów. Tak zmienia się pierwsze piętro dawnej biblioteki na Piasku, które już wkrótce stanie się nową siedzibą wrocławskich judaistów.  

Ostatnie zbiory Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu opuściły swoją pierwotną siedzibę, czyli dawny klasztor kanoników regularnych św. Augustyna, na przełomie 2016 i 2017 r. Tym samym dobiegła końca historia tzw. Biblioteki na Piasku, a zabytkowy budynek – będący w swojej kilkuwiekowej historii m.in. klasztorem, więzieniem dla austriackich jeńców wojennych i szpitalem, centralną składnicą mienia kasacyjnego pochodzącego ze śląskich klasztorów, główną biblioteką niemieckiego państwowego uniwersytetu we Wrocławiu oraz komendą ostatniego dowódcy Festung Breslau, a po wojnie jedną z siedzib Biblioteki Uniwersyteckiej – przeszedł we władanie Wydziału Filologicznego [zob. więcej o historii gmachu na Piasku]. Na parterze zadomowi się wkrótce Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, na drugie piętro z budynku przy ul. Komuny Paryskiej przeprowadza się powoli Instytut Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych, zaś na piętro pierwsze – z innego poklasztornego gmachu przy pl. Nankiera 15 – przenosi się Katedra Judaistyki im. Tadeusza Taubego.

Do tej pory mieliśmy bibliotekę, do której nasi studenci nie mieli dostępu. Niemal wszystkie książki trzymane były w kartonach np. w piwnicy przy pl. Nankiera, bo nigdzie indziej nie było na nie miejsca. Teraz nareszcie mamy czytelnię i magazyn biblioteczny odpowiadający naszym potrzebom – opowiada z radością prof. Marcin Wodziński, kierownik Katedry Judaistyki na Wydziale Filologicznym UWr, pokazując niemal ukończoną czytelnię wraz dużym księgozbiorem podręcznym i obszernym magazynem bibliotecznym, w którym trwa właśnie wypakowywanie i układanie książek. – Dostaliśmy ok. 10 tys. książek w darach od bibliotek amerykańskich. To są w dużej mierze dzieła klasyczne, coś bez czego trudno sobie wyobrazić studia judaistyczne. Na Nankiera nie mieliśmy na to wszystko miejsca. Teraz nasz magazyn może pomieścić ok. 30 tys. książek, z czego bardzo się cieszę – dodaje prof. Wodziński. Mimo iż prace nie zostały jeszcze ukończone, to już widać, że czytelnia będzie miała niezwykły klimat. – Chcieliśmy, by każdy przychodził tu z przyjemnością. Marzy mi się, by ta czytelnia była czynna do późnych godzin nocnych, a przynajmniej do północy, tak jak biblioteki na wielu europejskich czy amerykańskich uczelniach. Ona też będzie miejscem spotkań, pogawędek i prelekcji, dlatego już wkrótce w naszym rekreacyjnym kąciku zawiśnie ekran i pojawi się – mam nadzieję – ekspres do kawy. Chodzi nam o to, by stworzyć dobre warunki do pracy, uczenia się, spotykania się. Chcemy, by była to przestrzeń przyjazna, taka, w której studenci będą chcieli przebywać – mówi Wodziński.

Magazyn judaistów i klasyków na Piasku
Na magazyny biblioteczne judaistów i klasyków zaadaptowano pomieszczenia danego magazynu Oddziału Zbiorów Graficznych BUWr. Każdy z instytutów ma swój odrębny i bardzo obszerny magazyn. Biblioteka klasyków już została rozpakowana, w tej chwili trwa jej porządkowanie. Judaiści swoje książki trzymali przez ostatnie lata w kartonach, dlatego ich rozpakowanie i posegregowanie zajmie jeszcze trochę czasu. Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0
Książki w czytelni judaistycznej
W księgozbiorze podręcznym znajduje się ok. 6 tys. woluminów. Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0

Czytelnia, która jest już niemal ukończona, będzie służyła zarówno judaistom, jak i klasykom. Zorganizowano ją w dawnych pomieszczeniach magazynowych Oddziału Zbiorów Graficznych BUWr, wykorzystując m.in. pojemne, zabytkowe regały biblioteczne. Znajdujący się tuż przy czytelni magazyn, także będzie służył filologom obu specjalności. By zachować klimat, jaki do tej pory panował w tym zabytkowym gmachu, a jednocześnie uczynić czytelnię miejscem, w którym i wykładowcy, i studenci z chęcią chcieliby pracować, zdecydowano się na urządzenie jej zabytkowymi meblami. – Stare meble pochodzące z różnych gmachów gromadzi w swoich magazynach Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzięki ogromnej pomocy pani Marii Kowalińskiej z Muzeum, udało nam się w czeluściach tych magazynów odnaleźć wiele perełek. Z pozoru były to rupiecie, na które nikt pewnie nie chciałby nawet spojrzeć. Jak dobrze, że Muzeum je ocaliło! Wszystkie szafy, stoły, biurka, regały, krzesła, sofy czy fotele były mocno lub nawet bardzo mocno zniszczone, niektóre w tych magazynach leżały całe dekady. Dzięki pracy stolarzy i konserwatorów, udało się im przywrócić dawny blask. Dziś wyglądają fantastycznie. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie tego gmachu ze współczesnymi meblami, choć oczywiście niektóre będą nowe, ale w większości stylizowane na lata 20. i 30. XX wieku. To jest budynek z duszą, więc i takie musi być wyposażenie. Z tego powodu będziemy tu mieć meble głównie w stylu art deco – mówi z dumą prof. Wodziński, pokazując, w jakie meble będą wyposażone gabinety pracowników, sale seminaryjne oraz główna aula.

Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0
Czytelnia judaistów i klasyków jest już niemal gotowa. Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0
Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0
Kącik rekreacyjny w czytelni. Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0

Ponieważ początki wrocławskiej judaistyki nierozerwalnie wiążą się z prof. Jerzym Woronczakiem (1923–2003), to aula w siedzibie judaistów będzie nosiła właśnie jego imię. – Nie możemy zapominać o naszych nauczycielach i mentorach, musimy o nich opowiadać naszym studentom. To, jacy dziś jesteśmy, czym się zajmujemy, co przekazujemy innym, zawdzięczamy właśnie im. Nadanie auli imienia prof. Woronczaka będzie zatem nie tylko pokazaniem, że o nim pamiętamy, bo był dla nas kimś ważnym. To będzie lekcja dla naszych studentów – opowiada prof. Wodziński, sam będący najpierw uczniem, a potem współpracownikiem prof. Woronczaka.

Zanim jednak aula zyska patrona, a do sal zawitają wykładowcy i studenci, musi dobiec końca prowadzony od jesieni zeszłego roku remont. Całe piętro zostało już lekko przebudowane i przywrócono mu pierwotny układ. W dawnych klasztornych celach zorganizowano przestronne gabinety dla pracowników i sale seminaryjne, które już wkrótce zaczną być wyposażane. Ścianom wszystkich gabinetów i sal oraz czytelni i hallu przywrócony został już pierwotny kolor, który można określić mianem brudnej bieli, jasnego beżu lub białego pieprzu. To on, zestawiony z bielą sufitów i łuków sklepiennych, nadał wnętrzom dostojeństwa, a jednocześnie ciepła. Już wkrótce na ścianach zawisną m.in. zabytkowe zegary oraz obrazy. – Będziemy Katedrą udekorowaną sztuką współczesną, otrzymaliśmy bowiem – częściowo w darze a częściowo w depozyt – kilkaset obrazów od znanej wrocławskiej artystki, Miry Żelechower-Aleksiun. Kilka obrazów przekazali nam też artyści, których prace powstały na zorganizowaną tu w styczniu wystawę Interwencje/Mediacje, a wielki obraz, który udekoruje naszą aulę, maluje wrocławsko-izraelski artysta Lev Stern – mówi Wodziński, dodając, że wyposażenie, ale przede wszystkim remont i przystosowanie pierwszego piętra gmachu na Piasku do potrzeb judaistów było możliwe dzięki hojności zagranicznych sponsorów oraz dziekana Wydziału Filologicznego.

Remont w hallu siedziby judaistyki
Prace remontowe są już na ukończeniu. W połowie maja zacznie się wykańczanie pomieszczeń, meblowanie i dekorowanie. Fot. Magdalena Marcula/UWr CC By-NC 2.0

Uroczyste otwarcie nowej siedziby judaistów już niedługo, bo 18 czerwca. Wkrótce pokażemy więcej zdjęć z ostatniego etapu remontu i wyposażania, a także przybliżymy dzieje wrocławskiej judaistyki.

Kamilla Jasińska  

Grafika; szukamy nowej, ciekawej nazwy dla gmachu UWr na Wyspie Piaskowej, czyli dawnej tzw. Biblioteki na Piasku. Propozycje można zgłaszać na promocja@uwr.edu.pl


Dodane przez: Kamilla Jasińska

23 Kwi 2018

ostatnia modyfikacja: 7 maja 2018