Strona używa plików cookies więcej

Ludzie / Wydarzenia

Krzyż Komandorski Zasługi Cywilnej dla prof. Baczyńskiej

W ubiegły piątek, 11 października, w Ambasadzie Królestwa Hiszpanii w Warszawie podczas uroczystości zorganizowanych z okazji święta narodowego tego kraju, z rąk ambasadora, pana Francisca Javiera Sanabria Valderrama i w obecności pani Magdaleny Gawin, podsekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, prof. Beata Baczyńska z Instytutu Filologii Romańskiej UWr, otrzymała od króla Hiszpanii, Filipa VI odznaczenie państwowe o nazwie „Encomienda de la Orden del Mérito Civil” (Krzyż Komandorski Zasługi Cywilnej). Odznaczenie to przyznawane jest w uznaniu nadzwyczajnych zasług dla państwa hiszpańskiego. Obok prof. Beaty Baczyńskiej odznaczeni zostali także m.in. Elżbieta Penderecka ze Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, Józef Wilkoń, artysta malarz, rzeźbiarz i ilustrator oraz prof. Wiaczesław Nowikow z UŁ, członek korespondent Hiszpańskiej Akademii Królewskiej, przed laty także współpracownik Uniwersytetu Wrocławskiego. Wśród zaproszonych gości w uroczystości wręczenia wzięła udział prof. Iwona Bartoszewicz, prorektor ds. nauki UWr. Dziękując za wyróżnienie, prof. Beata Baczyńska powiedziała m.in., że początek jej hispanistycznej kariery przypadł na szczególny czas, kiedy Polska upomniała się o swoje miejsce w wolnej Europie, a Hiszpania sprzyjała tym dążeniom w sposób solidarny i skuteczny. Przypomniała też zdanie Ángela Jankiela Rosenblata, wielkiego wenezuelskiego językoznawcy, który urodził się w Węgrowie, o tym, że „nasze studia hispanistyczne są miarą naszego humanizmu, i nie jest to obszar zamknięty, lecz więź wspólnoty i współpracy z kulturami całego świata”. Podziękowała też swoim mistrzom i mentorom, wśród których znajdują się prof. Teresa Eminowicz z UJ, zmarły niedawno prof. Florian Śmieja, doktor honoris causa UWr, prof. Piotr Sawicki, założyciel i wieloletni szef wrocławskiej iberystyki oraz prof. Urszula Aszyk z UW.

Poniżej publikujemy tekst przemówienia, które prof. Baczyńska wygłosiła podczas uroczystości:

„Chciałabym wyrazić moją wdzięczność za tak wysokie wyróżnienie. Jestem ogromnie tym zaskoczona, nigdy nawet nie pomyślałam, że zasłużę sobie na to, że Jego Wysokość, Król Hiszpanii, Filip VI, przyzna mi odznaczenie: Encomienda de la Orden del Mérito Civil. Wiadomość tę odebrałam w momencie dla mnie bardzo ważnym, kiedy w Polsce obchodziliśmy trzydziestolecie pamiętnych wyborów, które stanowiły początek transformacji w Polsce.

Właśnie 4 czerwca 1989 r. byłam w Madrycie i tam udałam się do polskiej ambasady, aby zagłosować. Zawsze będę pamiętać ten dzień. Byłam wówczas stypendystką hiszpańskiego MSZ – słuchaczką kursu OFINES dla młodych hispanistów, którym kierował don Manuel Alvar w Instituto de Cooperación Iberoamericana. W tamtych latach, otrzymałam duże wsparcie nie tylko od hiszpańskich instytucji, lecz także od Hiszpanek i Hiszpanów. Początek mojej hispanistycznej kariery przypadł bowiem na szczególny czas, kiedy mój kraj upomniał się o swoje miejsce w wolnej Europie, a Hiszpania sprzyjała naszym dążeniom solidarnie i skutecznie.

Moim skromnym wkładem w poznanie hiszpańskiej kultury w Polsce i polskiej w Hiszpanii, zwracam dług wdzięczności za życzliwość i zrozumienie, jakimi przez wszystkie te lata byłam przez hiszpańskich przyjaciół i kolegów obdarowywana. Moim zadaniem, jak każdego hispanisty, jest badanie i opisywanie dziedzictwa Półwyspu Iberyjskiego i Ameryki Łacińskiej. Pozostają nadal w mocy słowa, jakie przed niemal półwieczem wypowiedział w Salamance Ángel (Jankiel) Rosenblat (wielki wenezuelski językoznawca, który urodził się w Węgrowie), otwierając IV Światowy Kongres AIH (1971): “Nuestro hispanismo es nuestro humanismo, y no es un coto cerrado, sino vínculo humano de unión y colaboración con las otras culturas del mundo” („Nasze studia hispanistyczne są miarą naszego humanizmu, i nie jest to obszar zamknięty, lecz więź wspólnoty i współpracy z kulturami całego świata”).

Dla mojego pokolenia – dla nas, którzy zawodową drogę akademicką rozpoczynaliśmy u progu polskiej transformacji, przed trzydziestu laty otworzyły się zupełnie nowe perspektywy pracy badawczej i dydaktycznej, nieporównywalne do warunków, w jakich działali dotychczas nasi nauczyciele i mentorzy, którzy – co chciałabym podkreślić – nie ustawali w wysiłkach, abyśmy te nowe możliwości mogli w pełni wykorzystać. Dlatego chciałabym wspomnieć dzisiaj, prof. dr hab. Teresę Eminowicz, moją “profesor” z Uniwersytetu Jagiellońskiego, którą pożegnaliśmy rok temu, oraz mego mistrza i mentora, prof. Floriana Śmieję, który zmarł w

Kanadzie na początku września, ukończywszy 94 lata. Profesora Śmieję poznałam właśnie w czerwcu 1989 r., w Madrycie, w szacownej siedzibie Instituto de Libre Enseñanza na wykładzie profesor Gabrieli Makowieckiej. To jeszcze jedna wielka osobowość polskiej hispanistyki, którą na swojej drodze spotkałam. Nie mogę nie wymienić prof. dr hab. Piotra Sawickiego, dzięki któremu znalazłam się we Wrocławiu, oraz prof. dr hab. Urszuli Aszyk z Uniwersytetu Warszawskiego, która od zawsze wspiera moje projekty akademickie.

Ale to wszystko nie wydarzyłoby się w moim życiu, gdyby nie Moi Rodzice, którzy doświadczeni wojennym dzieciństwem, dbali o to, abyśmy – moje siostry i ja – mogły rozwijać zdolności i pasje, i abyśmy były ciekawe świata. I chyba dlatego moja Mama, która nie mówi po hiszpańsku, wybrała hiszpańskie imię dla mojej pierwszej lalki – Dolores.”

Dodane przez: Agata Kreska

14 Paź 2019

ostatnia modyfikacja: 24 Paź 2019