Strona używa plików cookies więcej

Nowi profesorowie 2021

prof. dr hab. Elżbieta Biardzka

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Joanna Błaszczak

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Jarosław Byrka

Wydział Matematyki i Informatyki

prof. dr hab. Piotr Cichoracki

Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych

prof. dr hab. Aleksander Filarowski

Wydział Chemii

prof. dr hab. Anna Gemra

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Elżbieta Gumienna-Kontecka

Prof. dr hab. Elżbieta Gumienna-Kontecka jest absolwentką Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskując kolejno tytuł zawodowy magistra w 1998 roku oraz stopnie doktora nauk chemicznych w 2003, a doktora habilitowanego w 2013 roku. W latach 2003-2005 przebywała na stażu podoktorskim na Uniwersytecie L. Pasteura w Strasburgu, zdobywając najbardziej prestiżowe stypendium naukowe Marie Skłodowskiej-Curie, a w kolejnych latach odbyła liczne krótkoterminowe staże badawcze na wielu uniwersytetach w Europie i w USA. Decyzją Prezydenta RP z dnia 17 czerwca 2021, otrzymała tytuł profesora nauk ścisłych i przyrodniczych. W chwili obecnej Pani Profesor kieruje Zespołem naukowym Biologicznej Chemii Nieorganicznej oraz Zakładem dydaktycznym Chemii Biologicznej i Medycznej.

Zainteresowania badawcze Pani Profesor koncentrują się wokół: struktury i termodynamiki układów bionieorganicznych, a w szczególności sideroforów, jako ważnych czynników transportu żelaza u patogenów oraz ich syntetycznych analogów wykorzystywanych jako strukturalne sondy wychwytu żelaza przez mikroorganizmy. Obecnie pracuje nad wykorzystaniem tej wiedzy w projektowaniu nowych narzędzi diagnostycznych i terapeutycznych przeciwko drobnoustrojom opornym na antybiotyki. Ważnym aspektem prowadzonych przez nią badań są też wielojądrowe związki koordynacyjne i polimery koordynacyjne o obiecujących właściwościach fizyko-chemicznych.

Prof. Gumienna-Kontecka jest autorką ponad 80 publikacji naukowych oraz licznych prezentacji konferencyjnych, w tym wykładów plenarnych na międzynarodowych i krajowych konferencjach naukowych. Kierowała projektami naukowymi finansowanymi przez MNiSW, Narodowe Centrum Nauki, 7 Program Ramowy czy Horyzont 2020 Unii Europejskiej. Za działalność naukową była kilkukrotnie wyróżniana nagrodami, m.in. Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za habilitację czy Rektora UWr za zasługi na rzecz Uniwersytetu Wrocławskiego w zakresie realizacji badań naukowych.
Prof. Gumienna-Kontecka angażuje się również w organizację i popularyzację nauki. Warto podkreślić jej aktywność w organizacji międzynarodowych konferencji naukowych (m.in. Symposia in Inorganic Biochemistry, EUROBIC, ISMEC), a także podejmowanie inicjatyw przygotowania i koordynacji projektów powstających w ramach międzynarodowych konsorcjów badawczych, które są niepowtarzalną okazją do promocji i wzmocnienia potencjału środowiska naukowego. Niedawno została wybrana na członkinię Rady Towarzystwa Biologicznej Chemii Nieorganicznej, SBIC, na lata 2021-2025. Jej kariera zawodowa i aktywność w zdobywaniu środków unijnych były prezentowane w prasie i telewizji jako dobry przykład aktywności polskich naukowców.

prof. dr hab. Elżbieta Kaszuba

Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych

prof. dr hab. Józef Koredczuk

Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii

prof. dr hab. Piotr Kowalski

Profesor Piotr Kowalski od początku swojej drogi naukowej związany jest z Uniwersytetem Wrocławskim. Na tej uczelni w latach 1992–1997 studiował matematykę, uzyskując stopień magistra. Następnie, po 4-letnich studiach doktoranckich, w roku 2001 obronił z wyróżnieniem pracę „Pewne teoriomodelowe i geometryczne własności ciał z operatorami jetów”. W roku 2009 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk matematycznych na podstawie rozprawy „Ciała z dodatkowymi operatorami”. W roku 2021 Prezydent nadał mu tytuł naukowy. Od roku 2001 pracuje na Uniwersytecie Wrocławskim, obecnie na stanowisku profesora. Piotr Kowalski jest autorem lub współautorem ponad 20 prac opublikowanych w renomowanych czasopismach międzynarodowych, takich jak np. American Journal of Mathematics, Proceedings of the London Mathematical Society, Transactions of the American Mathematical Society, Annals of Pure and Applied Logic czy Journal of the Institute of Mathematics of Jussieu. Odbył wiele staży zagranicznych, był profesorem wizytującym na licznych uczelniach, m.in. w Urbana-Champain, Paryżu, Lyonie, Oxfordzie. Wygłaszał odczyty na kilkudziesięciu konferencjach. Kierował grantami NCN. Inspiracje do jego badań pochodzą z teorii modeli, która jest działem logiki matematycznej. Zajmuje się głównie teorią modeli struktur algebraicznych oraz struktur geometrycznych. Do jego głównych tematów badawczych należą teoria modeli działań grup na ciałach, teoria modeli ciał z operatorami oraz własność Axa-Schanuela. Własność ta motywowana jest hipotezą Schanuela o algebraicznych aspektach funkcji wykładniczej w ciele liczb zespolonych i związanym z nią twierdzeniem Axa. Piotr Kowalski udowodnił, że własność Axa-Schanuela zachodzi dla wielu homomorfizmów grup algebraicznych, również w nierozważanym wcześniej przypadku charakterystyki dodatniej. Analizując działania grup na ciałach użył m.in. teorii Bassa-Serre’a do aksjomatyzacji egzystencjalnie domkniętych ciał z działaniem skończenie generowanej grupy wirtualnie wolnej. W swoich badaniach obok metod teorii modeli używa zaawansowanej algebry, geometrii algebraicznej i algebry różniczkowej. Piotr Kowalski wypromował jednego doktoranta, Daniela Hoffmanna, w roku 2018; opiekuje się kolejnym, Jakubem Gogolokiem. Jest żonaty z Pınar, turecką matematyczką. Mają córkę Adę. Kibicuje klubowi WKS Śląsk Wrocław.

prof. dr hab. Gościwit Malinowski

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Agnieszka Matusiak

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Maciej Matwijów

Wydział Filologiczny

prof. dr hab. Joanna Orska

Od 1 października 2004 roku pracowniczka Zakładu Literatury po 1918 roku Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Prowadzi m.in zajęcia warsztatowe na specjalności Krytyka literacka i artystyczna i na kierunku Kultura i praktyka tekstu, którego była współtwórczynią. Sprawuje opiekę nad Pracownią Współczesnych Form Krytycznych (jako kierowniczka). Uprawia krytykę, refleksję nad procesem literackim, badania związane z modernizmem, postmodernizmem i awangardą rozumianymi jako szerokie zjawiska w kulturze. Jest autorką czterech książek („Przełom awangardowy w dwudziestowiecznym modernizmie w Polsce”, „Liryczne narracje. Nowe tendencje w poezji polskiej 1989-2006”, „Republika poetów. Poetyckość i polityczność w krytycznej praktyce”, „Performatywy. Składnia/retoryka, gatunki i programy poetyckiego konstruktywizmu”), a także wielu szkiców literaturoznawczych i krytycznych oraz innych wypowiedzi o najnowszej poezji i krytyce. Kierowała zespołem grantu NPRH, którego pokłosie stanowią dwie monografie wieloautorskie „Nauka chodzienia. Teksty programowe późnej awangardy”, których jest także współredaktorką. Artykuły publikowała m. in. w „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Zagadnieniach Rodzajów Literackich”, „Czasie Kultury”, „Forum Poetyki”, „FA-arcie”, „Odrze”, „Twórczości”. Bierze udział w spotkaniach, dyskusjach, panelach dotyczących najnowszej poezji i krytyki. Była jurorką Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej oraz Nagrody Poetyckiej Silesius.

prof. dr hab. Piotr Smoleński

Wydział Chemii

prof. dr hab. Roman Szostak

Wydział Chemii

prof. dr hab. Monika Wolting

Monika Wolting, prof. zw. dr hab. Jest profesorem zwyczajnym w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, krytyczką literacką, wiceprezydentką Towarzystwa Goethego w Polsce oraz rzeczniczką Międzynarodowego Centrum im. Christy Wolf. Jest laureatką nagrody „Zasłużeni dla Pojednania”. Pracuje w prestiżowym projekcie Uniwersytetu w Tybindze „Cassandra” we współpracy z NATO. Obszary badawcze prof. Wolting leżą w miejscu przecięcia nauk literaturoznawczych i kulturoznawczych, w swoich pracach wykorzystuje teorie semiotyczne, w szczególności narratologiczne. Zajmuje się współczesną literaturą niemiecką, estetyką i polityką, literaturą konfliktów, Climate Fiction, literaturą zaangażowaną, literaturą migracyjną oraz kulturową tożsamością, bada teksty literatury niemieckiej, polskiej i światowej. Ostatnia monografia: Der neue Kriegsroman. Repräsentationen des Afghanistankriegs in der deutschen Gegenwartsliteratur. Winter: Heidelberg 2019. Publikuje w wydawnictwach Brill i Taylor & Francis.