Strona używa plików cookies więcej

Cmentarz Osobowicki

Orientacyjny plan cmentarza Osobowickiego (oprac. Zarząd Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu)

REKTORZY:

  • prof. Władysław Nehring (1830–1909) – filolog, slawista, polski rektor niemieckiego uniwersytetu w latach 1893–1894, wybitny znawca literatur i języków słowiańskich [p. 76, rz. 2 od. al. gł.] zob. więcej o próbie zagłady grobu Nehringa i jego odnalezieniu;
  • prof. Mieczysław Klimowicz (1919–2008) – historyk literatury, badacz literatury i teatru oświeceniowego, rektor UWr w latach 1987–1990 [p. 79, rz. 1. od p. 98].

FILOLODZY:

  • prof. Zbigniew Barański (1925–2009) – nestor polskich rusycystów, wybitny znawca literatursłowiańskich XIX i XX wieku [p. 52, rz. 9. od p. 51];
  • prof. Władysław Floryan (1907–1991) – polonista, historyk literatury, wybitny edytor i komparatysta, organizator Wydziału Filologicznego, prorektor [p. 79, I ćwiartka];
  • prof. Czesław Hernas (1928–2003) – filolog polski, wybitny znawca baroku, zajmujący się też folklorem polskim i jego związkami z kulturą staropolską [p. 138, rz. 11. od pola 140A];
  • prof. Stanisław Kolbuszewski (1901–1965) – historyk literatury, znawca romantyzmu, modernizmu i literatury łotewskiej, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu i pierwszy pomysłodawca przekształcenia jej w uniwersytet [p. 62, rz. 4. od p. 61];
  • prof. Jerzy Łanowski (1919–2000) – filolog klasyczny, zasłużony badacz i popularyzator kultury antycznej, prorektor UWr, którego dyplom magisterski był pierwszym polskim dyplomem w powojennym Wrocławiu [p. 98, rz. 6 od p. 102];
  • prof. Kazimiera Maleczyńska (1925–2010) – bibliotekoznawca, historyk papiernictwa [p. 13, rz. 8. od p. 23A];
  • prof. Józef Szczepaniec (1928–2003) polonista, bibliotekoznawca, przez wiele lat związany z Ossolineum i uniwersyteckim bibliotekoznawstwem [pole CI, rz. 4 od pola 75].

PRAWNICY:

  • prof. Jan Boć (1939–2017) wieloletni kierownik Zakładu Prawa Administracyjnego i dyrektor Instytutu Nauk Administracyjnych [p. 134, rz. 9. od pola 132];
  • dr hab. Zbigniew Bożyczko (1922–1977) – kierownik Zakładu Kryminalistyki [p. 24, rz. 2 od p. 42];
  • doc. dr hab. Jerzy Chodorowski (1920–2011) – autor wielu publikacji z dziedziny prawa i ekonomii, wiele wysiłku poświęcił rozwojowi Biblioteki Wydziału Prawa [p. 75, rz. 6. od p. 69];
  • prof. Jerzy Falenciak (1910–1986) – prawnik, specjalista w dziedzinie prawa rzymskiego, kierownik Katedry Prawa Rzymskiego, kierownik Zakładu Prawa Rzymskiego, prodziekan Wydziału Prawa i Administracji [p. 79, al. zasł.];
  • prof. Józef Fiema (1910–1979) – prawnik, specjalista prawa cywilnego, dyrektor Instytutu Prawa Cywilnego[ p. 42, rz. 1 od p. 24];
  • prof. Włodzimierz Gutekunst (1914–1979) – specjalista prawa karnego materialnego, uznawany za jednego z najwybitniejszych znawców problematyki przestępstw przeciwko własności, wykładał prawo karne, kryminalistykę i kryminologię [p. 42, rz. 1 od ogrodzenia];
  • Andrzej Jochelson (1911–1997) – prawnik, pisarz i tłumacz; pionier Wrocławia, odegrał ważną rolę w odbudowie i polonizacji powojennego Wrocławia, pracował jako starszy asystent w Katedrze Historii Prawa Zachodnioeuropejskiego, zajmując się m.in. porządkowaniem biblioteki [p. 79, rz. 8. od pola C];
  • prof. Henryk Mądrzak (1929–2016) – cywilista, procesualista, w latach 1881–1984 prodziekan WPAE [p. 96, rz. 6. od pola 102];
  • dr Artur Preisner (1954–2017) – długoletni pracownik i nauczyciel akademicki Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii [p. 7, rz. 7. od p. 6];
  • prof. Henryk Rot (1926–1995) – specjalista w zakresie prawoznawstwa i informatyki prawniczej, senator RP w III kadencji [p. 79, rz. 9. od p. C];
  • prof. Edward Szymoszek (1942–2006) – prawnik związany z Instytutem Historii Państwa i Prawa [p. 131, rz. 15. od p. 149].

HISTORYCY I ARCHEOLODZY:

  • prof. Marian Haisig (1908–1996) – sfragistyk, heraldyk i numizmatyk, współautor jedynego polskiego podręcznika akademickiego do sfragistyki [p. 140, rz. 10 od pola 64 R];
  • prof. Helena Cehak-Hołubowiczowa (1902–1979) – badaczka prahistorii ziem polskich, zwłaszcza Śląska, prowadziła badania starożytnych ośrodków kultowych gór masywu ślężańskiego, kierownik Katedry Archeologii, prof. Włodzimierz Hołubowicz (1908–1962) badacz pradziejów Ślęży i założyciel katedry archeologii [p. 42, rz. 5. od ogrodzenia];
  • prof. Irena Lasak (1950–2015) – archeolog specjalizująca się w archeologii epoki brązu oraz okresu halsztackiego [p. 45AGU, rz. 32];
  • prof. Karol Maleczyński (1897–1968) organizator i dyrektor Instytutu Historycznego, autor herbu Wrocławia używanego w latach 1948–1990, prof. Ewa Maleczyńska (1900–1972) – długoletnia redaktor naczelna Śląskiego Kwartalnika Historycznego „Sobótka” [p. 13, rz. 8 od p. 23A];
  • prof. Juliusz Ziomecki (1928–2014) – historyk i archeolog śródziemnomorski, dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego [p. 13, a. 2 od p. 23A].

GEOGRAFOWIE, GEOLODZY I BIOLODZY:

  • prof. Andrzej Cegła (1935–1984) – geograf, polarnik, badacz m.in. Grenlandii, prorektor UWr [p. CI, rz. 1. od al. głównej];
  • prof. Andrzej Jagielski (1925–2004) – geograf, specjalista w dziedzinie geografii człowieka, w szczególności geografii ludności i osadnictwa oraz demografii [p. 136, rz. 3 od p. 134];
  • prof. Anna Jerzmańska (1928–2003) – paleontolog, dziekan Wydziału Nauk Przyrodniczych i specjalistka w dziedzinie paleoichtiologii kenozoiku [p. 14G, rz. 5. od pola 14A];
  • prof. Stanisław Marek (biolog, 1925–2007) – wybitny torfoznawca i karpolog [p. 140A, rz. 5. od pola 140];
  • prof. Władysław Pawlak (1931–2016) – geograf i kartograf, kontynuator spuścizny kartograficznej Eugeniusza Romera, kierownik Zakładu Kartografii Instytutu Geograficznego i dyrektor tego instytutu, prodziekan Wydziału Nauk Przyrodniczych UWr [p. 80 K7, blok 7, gr. 9];
  • prof. Anna Sadowska (1937–2005) – paleobotanik, specjalistka w dziedzinie palinostratygrafii trzeciorzędu Polski [p. 65A, rz. 2 od al. gł],
  • prof. Ryszard Kryza (1950–2015) – geolog, który zasłynął jako współodkrywca wielu minerałów oraz skuteczny organizator w dziedzinie nauki i dydaktyki akademickiej, należał do czołówki najczęściej cytowanych geologów [p. 139, gr. 377, rz. 8 od pola 65];
  • prof. Andrzej Witkowski (1947–2017) – biolog specjalizujący się w ichtiologii, w latach 1996–2002 prorektor
    ds. nauczania UWr, wcześniej dziekan Wydziału Nauk Przyrodniczych i wicedyrektor Muzeum Przyrodniczego UWr [*].

CHEMICY:

  • prof. Bogusława Jeżowska-Trzebiatowska (1908–1991) – organizatorka chemii uniwersyteckiej i Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, prof. Włodzimierz Trzebiatowski (1906–1982) – prezes Polskiej Akademii Nauk w latach 1972–1977 [p. 24, rz. 1 od al. gł.];
  • prof. Adolf Kisza (1934–2015) – specjalista w dziedzinie elektrochemii, organizator i wieloletni kierownik Zespołu Elektrochemii i Termodynamiki Stopionych Soli [p. 146GUO, gr. 61, rz. 3 krag];
  • dr Hubert Bartosz-Bechowski (1956–2016) – specjalista w dziedzinie chemii organicznej i bioorganicznej, cenionym za entuzjazm i profesjonalizm [p. 79, gr. 58, rz. 11 od pola CI];
  • prof. Ignacy Zenon Siemion (1932–2015) – specjalista w dziedzinie chemii bioorganicznej, jeden z pionierów i liderów polskiej chemii peptydów, organizator Gabinetu Historii Chemii na UWr [p. 129U3, gr. 139, rz. 5 od poligonu].

MATEMATYCY:

  • prof. Jarosław Bartoszewicz (1945–2013) – prodziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, współredaktor „Applicationes Mathematicae” [p. 59, rz. 2. od p. 53R];
  • prof. Józef Dudek (1939–2008) – specjalista w zakresie algebry abstrakcyjnej, pomysłodawca cyklicznych spotkań integrujących społeczność akademicką i gromadzących wrocławską inteligencję, znanych jako „Salon Profesora Dudka” [p. 79, Aleja Zasłużonych];
  • prof. Andrzej Hulanicki (1933–2008) – twórca wrocławskiej szkoły analizy harmonicznej [p. 97, rz. 11. od p. 90];
  • prof. Tadeusz Maćkowiak (1949–1986) – wybitny topolog, autor prac z teorii continuów, prodziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii [p. 61, rz. 1, od p. 62];
  • prof. Witold Roter (1932–2015) – specjalista w zakresie geometrii różniczkowej, prodziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, prezes Fundacji Stypendialnej Matematyków Wrocławskich [p. 139, rz. 12. od p. 65];
  • prof. Barbara Sobiś-Rabijewska (1930–2002) – specjalistka w dziedzinie dydaktyki matematyki i wychowawczyni wielu pokoleń nauczycieli [p. 103, rz. 12. od p. 93].

FIZYCY I ASTRONOMOWIE:

  • prof. Jan Mergentaler (1901–1995) – dyrektor Obserwatorium i Instytutu Astronomicznego w latach 1957–1971, jeden z inicjatorów badań kosmicznych w Polsce [p. 79, rz. 10 od p. C];
  • dr hab. Władysław Marcinek (1952–2003) – matematyk i fizyk specjalizujący się w metodach matematycznych w fizyce kwantów [p. 53, rz. 1 od p. 52];
  • prof. Maria Stęślicka (1937–2002) – fizyk, kierownik Zakładu Teorii Powierzchni w Instytucie Fizyki Doświadczalnej [p. 73R, rz. 1. od p. C];
  • prof. Wacław Świątkowski (1933–2017) – kierownik Zakładu Zastosowań fizyki Jądrowej w latach 2000–2004; zastępca dyrektora Instytutu Fizyki Doświadczalnej ds. dydaktyki (1984–1991); rzeczoznawca Ministerstwa
    Edukacji Narodowej [p. 136R, rz. 1. od ogrodzenia];
  • prof. Kazimierz Wojciechowski (1931–2000) – obdarzony znakomitą intuicją fizyczną inicjator badań teoretycznych w zakresie fizyki powierzchni ciała stałego w Polsce [p. 79, rz. 6 od p. 102].

PRZEDSTAWICIELE INNYCH DZIEDZIN:

  • prof. Romuald Łoziński (1940–2005) – filozof, autor własnej koncepcji filozoficznej stosującej regułę „brzytwy Ockhama” [p. 78],
  • prof. Halina Lisicka (1957–2015) – politolog zajmująca się m.in. systemami politycznymi RP, polityką ochrony środowiska, Kościółem katolickim i organizacjami społecznymi, prodziekan Wydziału Nauk Społecznych [p. 26, rz. 2. od pola 27].
  • Edward Pomarański (1922–2017) – bibliotekarz, pionier i legenda Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławia „strażnik” Orła Białego – godła przywiezionego w 1945 r. z Biblioteki Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie [p. 72, rz. 2, od p. 73];
  • prof. Bolesław Potyrała (1930–2017) – pedagog, dyrektor Instytutu Pedagogiki w latach 1977–1984, wieloletni kierownik Zakładu Pedagogiki Ogólnej [*];
  • dr Eugeniusz Szymczak (1951–2017) – nauczyciel akademicki związany z Instytutem Politologii [p. 5, rz. 1 od p. 6, gr. 2).

ZNANI ABSOLWENCI:

  • Adolf Anderssen (1818–1879) – szachista, który na Uniwersytecie studiował nauki ścisłe, a później podjął pracę nauczyciela matematyki, fizyki i chemii; jednocześnie interesował się grą w szachy, zyskując sobie opinię najlepszego niemieckiego szachisty; 1851 r. zwyciężył w zawodach szachowych zorganizowanych w Londynie, pokonując Howarda Stautona. Wydał wiele publikacji z zakresu uprawianej przez siebie dyscypliny [p. 24, rz. 1. od al. głównej];
  • Tymoteusz Karpowicz (1921–2005) – poeta, prozaik i dramaturg, absolwent polonistyki na UWr, redaktor tygodnika „Sygnały” i miesięcznika „Odra” [p. 79, rz. 1. od pola 98 (Aleja Zasłużonych)].

Licencja Creative Commons Powyższy artykuł może być kopiowany i rozpowszechniany w ramach CC BY 2.0.