Strona używa plików cookies więcej

Podczas prac konserwatorskich przy dekoracji podium na kilku piętrach rusztowania równolegle pracowały dwa zespoły. Jeden zajmował się malarstwem na sklepieniu, na ścianach i we wnękach okiennych, a drugi rzeźbami i sztukateriami. Często pracowano na dwie zmiany, dlatego prace rozpoczynały się wczesnym rankiem, a kończyły późnym wieczorem. Zazwyczaj wolne od pracy nie były także weekendy, m.in. ze względu na fakt, że pewne procesy muszą być wykonywane bez dłuższych przerw.

Konserwatorzy przy pracy.

Zarówno przy malarstwie jak i rzeźbach prace zawsze rozpoczynają się od rozpoznania obiektu, a potem oczyszczania, którym jednym z elementów jest odsalanie. Na wybrane partie malowidła konserwatorzy musieli nałożyć specjalne odsalające pulpy.

Konserwatorzy przy pracy.

Na najwyższym poziomie rusztowań, tuż pod sklepieniem, trwały prace przy rzeźbach i malarstwie.

Konserwatorzy przy pracy.

Wejście na najwyższy poziom rusztowania wymagało pokonania kilku pięter, co było szczególnie trudne, gdy konserwatorzy musieli ostrożnie wnosić na samą górę wiadra z wodą. Takie „wycieczki” z wiadrami w górę i w dół odbywały się kilka razy dziennie przez ponad trzy miesiące.

Konserwatorzy przy pracy.

Przy jednej grupie rzeźb pracowało równolegle kilka osób.

Konserwatorzy przy pracy.

Czasami najprostsze narzędzia okazywały się najlepsze…

Konserwatorzy przy pracy.

Podczas prac niejednokrotnie odbywały się narady. Postęp prac na bieżąco śledził też m.in. rektor UWr Adam Jezierski oraz ówczesna miejska konserwator zabytków we Wrocławiu Katarzyna Hawrylak-Brzezowska.

Konserwatorzy przy pracy.

Nieodzownym elementem były też komisje konserwatorskie, gdy wspólnie podejmowane najważniejsze decyzje.

Konserwatorzy przy pracy.

Praca konserwatora dzieł sztuki jest bardzo wymagająca. Trzeba mieć nie tylko odpowiednie umiejętności, ale też m.in. siłę, wytrwałość i cierpliwość, gdyż efekt swojej ciężkiej pracy można zobaczyć dopiero po kilku miesiącach.

Konserwatorzy przy pracy.

Osoby zajmujące się malarstwem sklepiennym najwięcej czasu spędzały w pozycji stojącej z uniesionymi rękoma.

Konserwatorzy przy pracy.

Ogromnego skupienia i pewnej ręki wymaga np. uzupełnianie spękań i ubytków na sklepieniu.

Konserwatorzy przy pracy.

Specjalnych umiejętności wymaga także wieloetapowy proces złocenia polegający na nakładaniu złota płatkowego.

Konserwatorzy przy pracy.

Praca niejednokrotnie może być niebezpieczna dla zdrowia, dlatego niektóre czynności można wykonywać jedynie w maseczce zabezpieczającej przed dostaniem pyłu do dróg oddechowych.

Konserwatorzy przy pracy.

Wiele czasu zabiera nie tylko praca fizyczna, ale też umysłowa, jak np. analiza materiałów ikonograficznych, porównywanie jej z rozpoznanymi warstwami i technikami, w jakich pracowali poprzednicy oraz podejmowanie decyzji, w jaki sposób należy postępować dalej.

Konserwatorzy przy pracy.

Praca pod presją czasu to także nieodzowny element pracy konserwatora dzieł sztuki, choć na pewne procesy chemiczne nie mają oni wpływu. Nie da z góry przewidzieć, ile będzie trwało odsalanie malowidła czy oczyszczanie z powierzchownych zabrudzeń różnych skomplikowanych pod względem faktury partii rzeźb.

Konserwatorzy przy pracy.