Strona używa plików cookies więcej

Życie i śmierć wymarłego nosorożca (Stephanorhinus sp.) z zachodniej Polski w świetle interdyscyplinarnych badań paleośrodowiskowych.

Około 120 tysięcy lat temu na obecnym terytorium Polski, podobnie jak w pozostałej części Europy, żyły zwierzęta, które dziś już są wymarłe albo wycofały się w inne rejony na skutek zmian klimatu. Niektóre z nich są tylko rzadko znajdowane w stanie kopalnym. Dlatego odkrycie niemal kompletnego szkieletu wymarłego nosorożca (Stephanorhinus) jest unikatowe na skalę europejską.

wydobycie Stefanii
Fot. Jerzy Połomski

Szkielet znaleziono w okolicy Gorzowa Wielkopolskiego (Polska północno-zachodnia) podczas budowy drogi. Był on pogrążony w osadach jeziornych będących pozostałością dwóch dawnych, obecnie nieistniejących jezior. Osady te, zawierające także szczątki innych zwierząt a także roślin, umożliwiają odtworzenie środowiska, w jakim żył nosorożec, a także klimatu i roślinności z tych czasów. Będzie to wymagać szeregu specjalistycznych analiz szczątków roślin i zwierząt (roślin naczyniowych, glonów, grzybów, skorupiaków, owadów, mięczaków), jak również chemicznych i fizycznych analiz samych osadów.

kości nosorożca
Fot. Jerzy Połomski

Oprócz rekonstrukcji dawnego środowiska, badania umożliwią wykonanie trójwymiarowej rekonstrukcji szkieletu nosorożca oraz odtworzenie zewnętrznego wyglądu zwierzęcia i jego naturalnego środowiska, co z kolei stworzy podstawę do przygotowania wystawy muzealnej w celu udostępnienia wyników szerokiemu gronu odbiorców oraz popularyzacji wiedzy.

Kierownikiem projektu jest dr hab. Krzysztof Stefaniak, kierownik Zakładu Paleozoologii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Projekt jest finansowany z Narodowego Centrum Nauki. Numer projektu 0201/2048/18  .

 
Zespół