Strona używa plików cookies więcej

Projekt ma na celu wieloaspektową analizę unikalnego w skali Europy stanowiska osadów interglacjalnych ze szkieletem nosorożca z rodzaju Stephanorhinus Kretzol, 1942 i szczątkami daniela Dama dama (Linnaeus, 1758).

Unikatowość stanowiska, położonego koło Gorzowa Wlkp., polega na rozległości (długość ponad 400 metrów) odsłonięcia osadów. Interglacjalne utwory jeziorne i bagienne rozdzielają osady glacjalne. Osady jeziorne reprezentowane są przez dwie serie rozdzielone osadami rzecznymi. Jednym z kluczowych zagadnień będzie zbadanie czy mamy do czynienia z jednym ewoluującym zbiornikiem jeziornym, czy z dwoma leżącymi w superpozycji.

Fot. Dominika Hull/UWr/CC BY 2.0

Szczątki nosorożca występowały 1,45 metra poniżej warstwy dolnego torfu, a kość daniela na granicy gytii i dolnego torfu. Znaleziony okaz nosorożca obejmuje około 85% szkieletu jednego osobnika zachowanego in situ i należy do unikalnych w skali światowej. Szczątki daniela zwyczajnego zostały po raz pierwszy znalezione w stanie kopalnym na obszarze Polski.

Fot. Dominika Hull/UWr/CC BY 2.0

Szczątki ssaków czwartorzędowych w znakomicie zachowanym i odsłoniętym profilu osadów prawdopodobnie eemskich i z wczesnego zlodowacenia Wisły stwarzają niepowtarzalną okazję do rekonstrukcji środowiska życia tych zwierząt. Do rekonstrukcji warunków panujących w jeziornym basenie sedymentacyjnym i jego otoczeniu będzie wykorzystany szereg nowoczesnych analiz paleośrodowiskowych.

Rekonstrukcja paleośrodowiska będzie oparta na właściwościach bioindykacyjnych poszczególnych gatunków roślin i zwierząt. Ponadto wykorzystane będą metody biogeochemiczne, izotopowe, rekonstrukcji temperatury wód powierzchniowych, diety zwierząt i szlaków migracji fauny oraz oznaczeń wieku bezwzględnego. Wyniki pozwolą prześledzić zmiany środowiskowe i faunistyczne zachodzące w czasie funkcjonowania kopalnego zbiornika, w kontekście globalnych zmian klimatycznych w środkowej Europie.

Fot. Dominika Hull/UWr/CC BY 2.0

Niemal kompletne zachowanie szkieletu nosorożca umożliwi rekonstrukcję jego budowy i biologii. Szczegółowe badania tafonomiczne, analizy histologiczne kości i oznaczenie szczątków roślin wydobytych z przestrzeni międzyzębowych pozwoli określić jego dietę, kondycję i ewentualną przyczynę śmierci.

Fot. Dominika Hull/UWr/CC BY 2.0

Ważnym celem projektu jest rekonstrukcja 3D szkieletu nosorożca oraz środowiska jego życia, na tle zmian zachodzących podczas późnego plejstocenu w środkowej Europie. Wyniki badań pozwolą rozszerzyć wiedzę o przemianach środowiska przyrodniczego w późnym plejstocenie na obszarze zachodniej Polski w kontekście Środkowej Europy. Kolejnym efektem projektu będą bazy danych, które uzupełnią ogólnoświatowe zasoby z zakresu paleozoologii, paleobotaniki, paleolimnologii i paleoklimatologii. Badania wpiszą się w dyskusję dotyczącą obecności lub braku drobnoskalowych oscylacji klimatycznych w interglacjale eemskim. Wymiernym wynikiem projektu będą publikacje w liczących się międzynarodowych czasopismach naukowych a także prezentacja wyników na krajowych i międzynarodowych konferencjach.