Strona używa plików cookies więcej

Badania / Nauka / Wydarzenia

Raport „Mój głos”

Zapraszamy do zapoznania się z raportem „Mój Głos” podsumowującym warsztaty, które dedykowane były wzmacnianiu kompetencji komunikacyjnych studentek i studentów związanych z Wydziałem Nauk Społecznych UWr. Wnioski w nim zawarte warto traktować jako punkt startowy do pogłębionej refleksji i dalszej pracy. Zaprezentowane przemyślenia mogą posłużyć jako cenne wskazówki dla ogółu środowiska akademickiego – zarówno dla osób prowadzących zajęcia, jak i studentów/studentek biorących w nich udział.

Motywacją do  przeprowadzenia warsztatów była przygnębiająca refleksja dr Anny Cicheckiej, autorki niniejszego raportu, iż w salach pełnych ludzi zasiadają osoby „bez głosu”. Ich twarze trudniej zapadają w pamięć, nazwiska umykają tuż po sprawdzeniu obecności, a ogólne wrażenie na temat „bezgłośnych” można podsumować słowem – nieaktywni. Odruchowo nasuwają się na myśl brak przygotowania, brak zaangażowania, czy brak motywacji. Powyższemu obrazowi przeczą jednak sytuacje, w których osoby „bez głosu” zostają wywołane do odpowiedzi. Często okazuje się wtedy, że problemem nie jest brak wiedzy, a jedynie stres związany z wyrażeniem, a raczej głośnym wypowiedzeniem własnego zdania. I tak pozbawieni głosu, stają się również pozbawieni możliwości bycia docenionym oraz zapamiętanym. A nie uczestnicząc w życiu uczelnianym, utrwalają negatywne wzorce zachowań, które z dużym prawdopodobieństwem będą rzutowały także na ich życie zawodowe i dalszy rozwój.

W warsztatach uczestniczyło 25 osób oraz panelistki i paneliści w różny sposób zaangażowani w temat równości. Znaleźli się wśród nich dr Marta Klimowicz (Balans.PL, Monterail), Katarzyna Lubiniecka-Różyło (Kongres Kobiet) oraz dr hab. prof. UWr Leszek Kwieciński (Uniwersytet Wrocławski). Spotkanie rozpoczęło się panelem dyskusyjnym, następnie odbyła się praca w grupach oparta o burzę mózgów, a na zakończenie przeprowadzono debatę podsumowującą. Dzięki tym działaniom zdołaliśmy stworzyć mapę przyczyn i konsekwencji wynikających z zaburzonych kompetencji komunikacyjnych. Ponadto, podjęliśmy próbę skatalogowania narzędzi na rzecz radzenia sobie z problemami w tym zakresie.
Zwracam się z prośbą, aby wnioski zawarte w raporcie traktować jako punkt startowy do pogłębionej refleksji i dalszej pracy. Przemyślenia tu przedstawione stanowią cenne wskazówki dla ogółu środowiska akademickiego – zarówno dla osób prowadzących zajęcia, jak i studentów/studentek biorących w nich udział.

Dodane przez: Agata Sałamaj

24 Lut 2020

ostatnia modyfikacja: 25 Lut 2020