Strona używa plików cookies więcej

Wydarzenia

Rok wyzwań, rok siły i wolności

Szanowni Państwo, Drogie Koleżanki, Drodzy Koledzy, Studenci i Doktoranci!

To nie był łatwy rok. Jeden z najcięższych w siedemdziesięciopięcioletniej historii polskiego Uniwersytetu Wrocławskiego. Obiecywał wiele, ale przyniósł przede wszystkim wyzwania. Był sprawdzianem dla całej naszej wspólnoty. Uważam, że Uniwersytet wychodzi z tego roku wzmocniony. Wiemy, że razem jesteśmy gotowi stawić czoła temu, co przyniesie nam 2021 r.

Początek 2020 r. to przede wszystkim inicjowanie wielkiej zmiany: wdrażanie projektu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza”. Wzmocnienie roli badań naukowych w życiu Uniwersytetu budziło niepokój. Obawiano się, czy nie pogorszy warunków działalności dydaktycznej. Dyskutowaliśmy o tym na dziesiątkach spotkań, ale dziś widać wyraźnie, że Uniwersytet przyjął to wyzwanie i widzi w nim swoją korzyść. Prestiż naszej uczelni został wyraźnie wzmocniony. Zabezpieczona została wysokość głównej kwoty subwencji dydaktycznej. Badania zyskały mocny zastrzyk finansowy w postaci środków z projektu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza”. To prawda, że ich uruchomienie następuje stopniowo. Taka też jednak jest idea tej zmiany – krok za krokiem, bez wahania idąc do celu. Uruchomiono konkursy na zakup dużej aparatury badawczej (w tym roku umożliwiło to rozpoczęcie przetargów na aparaty badawcze dla archeologii, biotechnologii i chemii), na finansowanie badań przygotowujących aplikacje o duże środki z instytucji zewnętrznych, na stypendia dla najlepszych studentów pierwszego roku, na dofinansowanie badań studentów i doktorantów, wreszcie na Inkubatory Doskonałości Naukowej.

Ten ostatni konkurs ma kluczowe znaczenie dla naszej przyszłości. Zostaną w nim wyłonione zespoły, które będą rozwijać najwyższej jakości badania w obrębie dyscyplin wymagających większego wsparcia w przestrzeni międzynarodowej. Jest to kierunek, na którym szczególnie mi zależy. Wspieranie doskonałości naukowej ściśle powiązanej z obecnością w światowej Akademii musi być naszym priorytetem. Tylko tak zbudujemy silną jakościowo dydaktykę i rozwiniemy wsparcie dla otoczenia zewnętrznego. Tylko na doskonałości naukowej możemy budować naszą pozycję w świecie. To nasza szansa i musimy ją wykorzystać.

Najbardziej obiektywnym wskaźnikiem naszego potencjału naukowego jest liczba projektów badawczych, prowadzonych dzięki pozyskiwaniu środków w trybie konkursowym od instytucji zewnętrznych. Obecnie samo tylko Narodowe Centrum Nauki finansuje 208 prowadzonych na Uniwersytecie Wrocławskim projektów. Z tego 96 to badania kierowane przez dojrzałych badaczy w ramach konkursów OPUS, a dwa – MAESTRO. Ale za 98 odpowiadają badacze młodszego pokolenia, doktoranci i osoby tuż po doktoracie kierują 49 projektami PRELUDIUM, są beneficjentami trzech projektów PRELUDIUM BIS, 24 programów w konkursie SONATA, 16 – SONATA BIS i sześć w ramach konkursu SONATINA. Jesteśmy największym grantobiorcą wśród uczelni Wrocławia w ramach badań podstawowych. Nasza siostrzana uczelnia, Politechnika Wrocławska – która większość środków pozyskuje we współpracy z przemysłem oraz od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju – prowadzi 148 projektów finansowanych przez NCN, zaś Uniwersytet Przyrodniczy – 43. Ustępując uczelniom technicznym w badaniach stosowanych, dominujemy tam, gdzie szuka się korzeni wiedzy.

Dobitnym potwierdzeniem naszej pozycji jest fakt, że w ramach konkursu Profesura Gościnna Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej uzyskaliśmy prawie 3 miliony złotych na zorganizowanie jednego z pięciu w całej Polsce zespołów badawczych. Konkurs dotyczył nauk humanistycznych, społecznych i teologicznych. Aplikacja przygotowana przez prof. Krzysztofa Nawotkę pozwoli nam zatrudnić prof. Roberta Rollingera z Uniwersytetu w Innsbrucku, jednego z najważniejszych współczesnych badaczy antyku. Umocni to pozycję naszych badań historycznych, a przede wszystkim daje szansę na szybkie wejście do elity światowej Akademii młodych badaczy pracujących w tym zespole.

Ale ten rok bez wątpienia zostanie zapamiętany szczególnie przez tragiczną w skutkach pandemię SARS-CoV-2. Nie tak dawno żegnaliśmy naszego Mistrza, profesora Bogusława Bednarka, niezrównanego czarodzieja słowa. Jego odejście to ogromna wyrwa w naszej wspólnocie. W marcu z dnia na dzień musieliśmy zrezygnować z tradycyjnej edukacji i przejść na kształcenie zdalne. W październiku, mimo przygotowania do kształcenia hybrydowego, musieliśmy krok za krokiem ograniczyć naszą aktywność i w większości znów przejść na kształcenie z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Z ogromnym szacunkiem myślę o nauczycielach i studentach, którzy, zwłaszcza w marcu, szukali nowych sposobów komunikowania, edukowania i rozwijania badań. W tym samym czasie nasza administracja i bibliotekarze również nie przerwali pracy, wspierając także w trybie stacjonarnym działanie Uniwersytetu. Na pewno nie wszystko i nie wszędzie się udało. Ale uważam, że przytłaczająca większość z nas włączyła się z oddaniem w zapewnianie ciągłości najwyższej jakości działań edukacyjnych i badawczych. Mam nadzieję, że niedługo zaczniemy wracać do kształcenia hybrydowego, a potem stacjonarnego na całej uczelni. Nie nastąpi to jednak od razu. Wiele zależy od oczekiwanej szczepionki. Już dziś mogę powiedzieć, że nasz Uniwersytet jako całość zdał ten egzamin – nie zawiesiliśmy kształcenia, nie przerwaliśmy prowadzenia badań. Idziemy do przodu!

Wreszcie ten rok był na naszej Uczelni rokiem wyborów, rokiem sporów ze związkami zawodowymi, a w ostatnich miesiącach także okresem głębokich niepokojów społecznych w naszej Ojczyźnie. Z całą mocą chciałem podkreślić, że w każdym z tych przypadków nasza wspólnota dała i daje przykłady obywatelskiej dojrzałości. Potrafimy wyrażać swoje zdanie, spierać się – czasami głęboko, fundamentalnie. Ale jednocześnie potrafimy zachować jedność naszej wspólnoty akademickiej i kulturę dyskursu, szukać języka wyrażającego w sposób pokojowy nasz niepokój tam, gdzie przemocą narzuca nam się milczenie i podporządkowanie. Nikogo nie zostawiamy samemu sobie, wspieramy się w potrzebie, jednoznacznie wskazując na wartość dyskusji, rozmowy i otwartości. Wolność myśli jest źródłem oświeceniowej cywilizacji Europy, jest też rdzeniem naszego etosu. Będzie z nami zawsze, tak jak nadzieja na racjonalną dyskusję i kompromis.

Kochani – Koleżanki i Koledzy, Doktorantki i Doktoranci, Studentki i Studenci – jesteśmy różni, ale jesteśmy razem. Bardzo Wam wszystkim dziękuję za poświęcenie i pracę, dzięki której ten mijający rok pokazał siłę naszego Uniwersytetu. Dzięki Wam mogę z ufnością patrzeć w przyszłość. Życzę Wam – mimo wszelkich przeciwności – dobrej zabawy w sylwestra i kolejnych sukcesów w 2021 r. Ale przede wszystkim życzę Wam zdrowia, dużo sił i miłości. Dzięki tej ostatniej życie ma sens. Zawsze.

Prof. dr hab. Przemysław Wiszewski

Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego

Dodane przez: Agata Sałamaj

22 Gru 2020

ostatnia modyfikacja: 31 Gru 2020