Strona używa plików cookies więcej

Wektor zmian

Skoro Uniwersytet Wrocławski już dziś należy do pierwszej dziesiątki najlepszych publicznych uczelni wyższych w Polsce, to dlaczego chcemy w jego życiu wprowadzać głębokie zmiany opisane w aplikacji? Nie tylko dlatego, że tego oczekuje Ministerstwo. Przede wszystkim my sami widzimy wyraźnie, że musimy usunąć bariery, które w szybko zmieniającym się świecie blokują nasze badania, osłabiają przekazywanie najnowszej wiedzy studentom i utrudniają współpracę z otoczeniem.

Stabilizację uczelni może zapewnić tylko i wyłącznie silna, międzynarodowa pozycja naukowa. Pozycja, która określi Uniwersytet Wrocławski jako gracza rozpoznawalnego w przestrzeni międzynarodowej. Co umożliwi intensyfikację współpracy z otoczeniem społecznym – nie tylko w skali regionu. Stworzy to także możliwość rozwijania studiów o charakterze międzynarodowym, zmniejszając zależność od wahań demograficznych rekrutacji. Wreszcie, zaangażowanie w programy grantowe, nie tylko polskie, ale przede wszystkim międzynarodowe, współpraca z biznesem i centrami kultury musi zaowocować znaczącym wzrostem środków pozyskiwanych dla Uniwersytetu. I dopiero to zmniejszy presję na realizację „usługowych”, stale zmieniających się zadań formułowanych przez kolejne rządy. A przede wszystkim da szansę budowania zrównoważonego, zorientowanego na podnoszenie wynagrodzeń, budżetu. Bez wprowadzenia w ten sposób Uniwersytetu Wrocławskiego w XXI w. czekać nas będzie stagnacja. Realizację tego zamierzenia rozpisaliśmy na 26 zadań priorytetowych (szczegółowy katalog zadań w dalszej części artykułu). Muszą one jednak iść w parze ze wsparciem inicjowanych w ich ramach zmian przez cały Uniwersytet.

Zaproponowany i wysoko oceniony przez recenzentów program zmian na Uniwersytecie przewiduje następujące cele priorytetowe:

– wspieranie dotychczas funkcjonujących „obszarów doskonałości” w badaniach (Priorytetowe Obszary Badawcze) tak, aby zwiększyć ich siłę oddziaływania zarówno w przestrzeni międzynarodowej, jak i na społeczność UWr;

– kreowanie nowych zespołów badawczych aktywnie uczestniczących w nauce światowej i odpowiadających swoimi badaniami na potrzeby otoczenia społecznego;

– rozwój zindywidualizowanego, dającego dostęp do najnowszej światowej wiedzy, kształcenia studentów i doktorantów tak, aby promować ich przyszły udział w życiu naukowym;

– nawiązanie ścisłych relacji z interesariuszami zewnętrznymi Uniwersytetu, szczególnie z podmiotami gospodarczymi i ośrodkami życia kulturalnego;

– aktywna promocja kultury jakości w polityce kadrowej i wprowadzenie efektywnego systemu zarządzania uczelnią zorientowanego na jasno określone cele strategiczne.

Autorem tekstu jest prof. dr hab. Przemysław Wiszewski, Dziekan Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych