Strona używa plików cookies więcej

Ludzie / Wydarzenia

Ulice dla kobiet – zagłosujmy na panie związane z UWr

Obecnie we Wrocławiu istnieje ponad 2300 nazw ulic, placów, skwerów i innych ciągów komunikacyjnych. Nazwy pochodzące od nazwisk stanowią mniej więcej jedną czwartą wszystkich nazw, ale zaledwie 39 z nich odnosi się do kobiet, z czego 9 upamiętnia święte. W ramach akcji "Ulice dla kobiet" kolejne panie mają szansę stać się już w tym roku patronkami nazw ulic. Do blisko 40 profesorów–mężczyzn związanych z Uniwersytetem Wrocławskim, którzy patronują ulicom Wrocławia, mogą dołączyć panie profesor. Zachęcamy do głosowania! 

„Ulice dla kobiet” to akcja zorganizowana przez „Gazetę Wyborczą Wrocław” w porozumieniu z gminą Wrocław. Inspiracją do jej zorganizowania był pomysł zgłoszony przez Stowarzyszenie „Dolnośląski Kongres Kobiet”, aby w setną rocznicę nadania praw wyborczych kobietom uhonorować je poprzez nadanie ulicom, placom lub innym ciągom komunikacyjnym we Wrocławiu imion patronek – kobiet. W kwietniu mieszkańcy Wrocławia mogli zgłaszać swoje propozycje. Pomysłodawcą kilku byli pracownicy Uniwersytetu Wrocławskiego. Spośród kilkudziesięciu zgłoszonych nazwisk komisja – złożona m.in. z przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia, w której gestii jest nadawanie i zmienianie nazw, członków Komisji Kultury RMW, dziennikarzy „Gazety Wyborczej Wrocław”, przedstawicieli Urzędu Miejskiego Wrocławia oraz Komisji Nazewnictwa Ulic działającej w ramach Towarzystwa Miłośników Wrocławia – wybrała 18 pań, wśród których jest pięć uczonych związanych z Uniwersytetem Wrocławskim i trzy absolwentki.

Głosowanie trwa od 18 maja do 1 czerwca do godz. 12.00 za pośrednictwem FORMULARZA. Każdy może oddać tylko jeden głos. Spośród 18 propozycji mieszkańcy wybiorą 5 kobiet, które – zgodnie z obietnicą przedstawicieli Urzędu Miejskiego Wrocławia i Rady Miejskiej Wrocławia – jeszcze w tym roku zostaną patronkami wrocławskich ulic. Pozostałe nazwiska trafią do tzw. banku nazw ulic i sukcesywnie będą wykorzystywane zgodnie z przyjętymi zasadami nazewniczymi. Wyniki głosowania zostaną przedstawione 4 czerwca na stronie internetowej wroclaw.wyborcza.pl oraz na łamach „Gazety Wyborczej Wrocław”.

Zachęcamy do głosowania szczególnie na kobiety związane z Uniwersytetem Wrocławskim.

prof. Mirosława Chamcówna (1919–2000) – historyk oświaty, autorka m.in. licznych monografii szkół i placówek oświatowo-wychowawczych na Dolnym Śląsku i Śląsku Opolskim. Pracę naukową łączyła z ożywioną działalnością na innych polach. Była m.in. współzałożycielką Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu, w latach 70. angażowała się w pomoc m.in. Komitetowi Obrony Robotników oraz Studenckiemu Komitetowi Solidarności we Wrocławiu. Kierowała Zakładem Historii Pedagogiki na Uniwersytecie Wrocławskim. W stanie wojennym została przeniesiona do pracy na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Na UWr powróciła w 1981 r. W latach 1981–1984 pełniła funkcję wicedyrektora, a 1984–1987 dyrektora Instytutu Pedagogiki UWr.

doc. dr Zofia Gumińska (1917–2006) – botanik, fizjolog roślin, pionierka upraw hydroponicznych w Polsce. Od 1948 r. odbudowywała i podnosiła z gruzów niemal doszczętnie zniszczony w trakcie wojny Ogród Botaniczny we Wrocławiu. Funkcję jego kierownika pełniła w latach 1958–1972.

prof. Hanna Hirszfeldowa (1884–1964) – lekarz pediatra, twórczyni wrocławskiej szkoły pediatrycznej. W latach 1944–1945 była ordynatorem Szpitala Dziecięcego w Lublinie, kierownikiem I Katedry i Kliniki Pediatrii. Po wojnie wraz z mężem prof. Ludwikiem Hirszfeldem przyjechała z Lublina do Wrocławia. Współuczestniczyła w tworzeniu Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu i Politechniki, była pierwszym kierownikiem I Katedry i Kliniki Pediatrii we Wrocławiu. Angażowała się w organizowanie opieki pediatrycznej na Dolnym Śląsku.

prof. Bogusława Jeżowska-Trzebiatowska (1908–1991) – fizykochemiczka specjalizująca się w fizykochemii strukturalnej, spektroskopii, magnetochemii, chemii jądrowej i radiacyjnej. Współtwórczyni wrocławskiej szkoły chemii koordynacyjnej. W 1935 r. jako pierwsza kobieta obroniła doktorat na Politechnice Lwowskiej. Od 1954 r. była profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 1958–1962 pełniła funkcję dziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii na UWr, tworzyła uniwersytecki Instytut Chemii, którym kierowała w latach 1969–1979. Była promotorką prac wielu wrocławskich chemików, m.in. obecnego rektora Uniwersytetu Wrocławskiego prof. Adama Jezierskiego. Od 1978 r. aż do śmierci była przewodniczącą Wrocławskiego Oddziału Polskiej Akademii Nauk.

prof. Maria Zduniak (1934–2011) – teoretyk muzyki, historyk sztuki, autorka licznych publikacji, w latach 1961–2005 pracownik naukowy Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna im. K. Lipińskiego) we Wrocławiu. Z tą placówką była związana od czasu studiów aż do końca swej zawodowej kariery. Ukończyła tu teorię muzyki (1961) i fortepian (1965), które uzupełniła studiami historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim (1967), gdzie po dziesięciu latach uzyskała tytuł doktora (promotorem jest pracy był prof. Adam Galos). W ostatnich latach życia pracowała w Katedrze Muzykologii na Uniwersytecie Wrocławskim, walnie przyczyniając się do jej rozbudowy i rozwoju. Jej zainteresowania badawcze wiązały się z historią śląskiej tradycji muzycznej od XVIII do XX wieku, której była znakomitą znawczynią i popularyzatorką. Opublikowała m.in. przewodnik historyczny „Sala Muzyczna Uniwersytetu Wrocławskiego” (razem z prof. Henrykiem Dziurlą, 1993) oraz książkę „Brahms we Wrocławiu” (2004).

Absolwentkami Uniwersytetu Wrocławskiego są trzy kandydatki na patronki wrocławskich ulic.

Wanda Dybalska (1954–2007) – dziennikarka, reporterka, autorka książek; absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Była autorką cyklu „Trzysta lat Uniwersytetu Wrocławskiego: ludzie, skarby, odkrycia” i fenomenalnie napisanej książki „Taki zwyczajny. O profesorach Uniwersytetu Wrocławskiego” (2005). W 2003 r. została wyróżniona Medalem Jubileuszowym Trzechsetlecia Uniwersytetu Wrocławskiego, w 2004 r. została laureatką pierwszej edycji konkursu Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 2002–2005 była autorką „Gazety na Festiwal Nauki” – specjalnego dodatku do „Gazety Wyborczej Wrocław” dotyczącego Dolnośląskiego Festiwalu Nauki organizowanego przez wrocławskie uczelnie. Jej niepublikowane reportaże w formie książkowej ukazały się już pośmiertnie w zbiorze zatytułowanym „Fifak z Wrocka”. Książka ta jest barwnym portretem Dolnoślązaków, zarówno wybitnych osobistości, jak i zwykłych mieszkańców.

Wanda Fuchsa (1928–2008) – w 1952 r. ukończyła historię na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UWr, od 1953 do 2001 r. była nauczycielką historii w Liceum Ogólnokształcącym nr V im. Generała Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu. Wychowała wielu laureatów i finalistów olimpiad przedmiotowych. Była też instruktorką Związku Harcerstwa Polskiego.

Alicja Zawisza (1926–2012) – historyk i publicystka. Przez wiele lat była zatrudniona w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Opiekowała się mieszkańcami Wrocławia, którzy mieszkali tu przed II wojną światową. To ona założyła  przy Towarzystwie Miłośników Wrocławia Sekcję Dawnej Polonii Wrocławskiej. Była autorką m.in. książki „Studenci Polacy na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1918–1939” (1972).

W plebiscycie można także głosować na inne panie.

Księżna Anna (ok.1204–1265) – zwana „młodszą księżną Śląska”, jedna z największych filantropek swoich czasów, sprawowała regencję w imieniu synów po śmierci męża Henryka Pobożnego.

Wanda Bibrowicz (1878–1954) – tkaczka tworząca głównie gobeliny, absolwentka wrocławskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego, wykonała ponad 100 dzieł, z których do naszych czasów przetrwało około 40.

prof. Janina Bogusławska-Jaworska (1930–2002) – lekarz pediatra, twórczyni onkohematologii na Dolnym Śląsku, założycielka i wieloletnia szefowa Katedry i Kliniki Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Hanna Geppert-Krzetuska (1903–1999) – artystka, współzałożycielka wrocławskiej uczelni plastycznej.

Barbara Hesse-Bukowska (1930–2013) – pianistka, laureatka II nagrody Konkursu im. Fryderyka Chopina w 1949 r oku, grała na wszystkich kontynentach. Pracowała w Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, pełniła obowiązki dziekana Wydziału Instrumentalnego.

Ida Kamińska (1899–1980) – aktorka i reżyserka, organizatorka Dolnośląskiego Teatru Żydowskiego we Wrocławiu.

Barbara Kostrzewska (1915–1986) – primadonna operowa, dyrektorka Operetki Dolnośląskiej; podczas okupacji w ZWZ i AK, łączniczka w powstaniu warszawskim.

Iga Mayr (1921–2001) – aktorka teatralna i filmowa, od 1964 r. aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu, w latach 1976–1980 wykładowczyni wrocławskiego Studium Aktorskiego, później Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej.

Jadwiga Szajna-Lewandowska (1912–1994) – pianistka, kompozytorka i pedagog, laureatka wielu krajowych oraz międzynarodowych konkursów kompozytorskich.

Ewa Szumańska (1921–2011) – pisarka, reportażystka, scenarzystka filmowa, autorka słuchowisk radiowych, współautorka słynnego „Studia 202” w Polskim Radiu Wrocław i satyrycznych skeczy „Z pamiętnika młodej lekarki”.


Zob. także

Kobieca twarz Uniwersytetu

Zob. także ZACHOWANA PAMIĘĆ – POWOJENNI PROFESOROWIE UNIWERSYTETU WROCŁAWSKIEGO A TOPONIMIA WROCŁAWIA

Zob. także WYSTAWA Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego „Zachowana pamięć – profesorowie Uniwersytetu Wrocławskiego w przestrzeni miejskiej”

Dodane przez: Kamilla Jasińska

19 maja 2018

ostatnia modyfikacja: 24 maja 2018